จดหมายจากถ้ำ “ครูบาบุญชุ่ม ญาณสํวโร” เตือนคนไทยทั้งประเทศ

เปิดจดหมายครูบาบุญชุ่ม ฝากถึงลูกศิษย์ เตือนไม่ให้หลงลืมตัว

เปิดจดหมายครูบาบุญชุ่ม ฝากถึงลูกศิษย์ หลังอีก 1 เดือน 3 วัน ครบ 3 ปี 3 เดือน 3 วัน ครบบำเพ็ญสมณธรรม ณ ถ้ำเมืองแก๊ด ประเทศเมียนมา …

วันที่ 14 มิ.ย. 65 พระมหาทองสุข สุขธัมโม ลูกศิษย์พระครูบาบุญชุ่ม รักษาการเจ้าอาวาส สถานปฏิบัติธรรมวัดพระธาตุดอยเวียงแก้ว อ.เชียงแสน จ.เชียงราย ได้นำจดหมายของ พระครูบาบุญชุ่ม ญาณสํวโร อรัญวาสีภิกขุ ที่เข้าพำนักบำเพ็ญสมณธรรม ณ ถ้ำเมืองแก๊ด จ.เมืองสาด สาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมา ตั้งแต่วันที่ 29 เม.ย. 2562 นับตามวัน เดือน และปี ใกล้ครบกำหนด 3 ปี 3 เดือน 3 วันแล้ว เขียนส่งออกจากถ้ำเป็นภาษาไทใหญ่ ถึงพุทธศาสนิกชน และลูกศิษย์ มาแปลเป็นภาษาไทย โดยมีใจความว่า

ปีธรรม 2566 พรรษา (พ.ศ.2565) เดือน 8 เมือง ขึ้น 15 ค่ำ ที่ถ้ำหลวงเมืองแก๊ด มหามุนีธรรมเรือง เราพระครูบาพ่อบุญชุ่ม ญาณสํวโร มีข้อธรรมะบัญชาเมตตาถึงพุทธศาสนิกชน ลูกศิษย์ลูกหาทั้งหลาย ทุกบ้านทุกเมืองทุกคนได้รับทราบโดยทั่วกัน เราพระครูบาพ่อบุญชุ่ม มีความสุขกายสบายใจ ฉันได้ปกติดี ปฏิบัติธรรม ภาวนาเมตตาเป็นอันสงบใจด้วยธาตุธรรมสภาวะธรรมชาติ เป็นอันดีขึ้นมาเรื่อยๆ สิ่งที่ไม่เคยได้รู้ ไม่เคยได้เห็น ก็ได้รู้ได้เห็นมา รู้แจ้งในธรรมะธาตุสภาวะสัจจะเบากายเบาใจ ไม่มีเรื่องทุกข์ใจร้อนใจอะไร ไม่รอคอยอะไร ไม่กลัวตายไม่อยากตายไว้ใจเป็นกลาง

 

เปิดจดหมายครูบาบุญชุ่ม ฝากถึงลูกศิษย์ เตือนไม่ให้หลงลืมตัว

ถ้าถึงวันของเรามาจะได้ตายอยู่ทุกผู้ทุกคนแท้แล ถ้ายังมีรูปนามสังขารธาตุได้เกิดเป็นมาแล้ว จะต้องมีเรื่องดับหายตายจากนี้ รอคอยอยู่ข้างหน้าทุกคนแล ไม่มีใครหนีพ้นได้เพราะเหตุนี้ เมื่อเรามีลมหายใจอยู่นี้ ยังไม่ทันตายนี้ธาตุขันธ์ 4 นี้ยังไม่ดับสลาย ยังมีลมหายใจอยู่นี้ ควรบำเพ็ญบุญกุศล สร้างเรื่องดี ให้รู้ใจตนเองให้พากเพียรขวนขวายสร้างคุณงามความดี รู้จักกิน รู้จักถวาย อย่าอยู่โดยเปล่าประโยชน์สูญเสียวันเวลา อันว่าพญามัจจุราชนี้ไม่เคยรอคอยเรา ใกล้วันตายของเรามาทุกๆ วัน เพราะเหตุนี้ให้พากันพากเพียรสร้างคุณงามความดี บุญกุศลไว้มากๆ ทาน ศีล ภาวนา สมถะวิปัสสนา ปฏิบัติตามมหาสติปัฏฐาน 4 ให้มีสติธรรมอยู่ทุกเวลาไม่ให้หลงลืมตัว พากันแสวงหาสัจธรรม ธรรมชาติ ธรรมะมีอยู่ในหัวใจของเราทุกคนนั้นแล

อันว่าธาตุสภาวะธรรมชาติในโลกนี้ทั้งหมดล้วนเป็นธรรมะสอนใจเราอยู่ทุกวันเวลา ทุกสถานที่ เป็นสัจธรรมทั้งสิ้น แสดงให้เห็นถึงสังขารทุกข์สภาวธรรมเกิดดับ อนิจจังเกิดดับ ทุกขังเกิดดับ อนัตตาเกิดดับ รูปนามขันธ์ สังขารธาตุเป็นอันไร้แก่นสารแท้แล เกิดมาแล้วได้รอคอยวันตาย กินข้าวอยู่รอคอยวันตาย อยู่เฉยๆ ก็รอคอยวันตายเท่านั้น เกิดมาแล้วก็เฒ่าแก่เจ็บเป็นตาย อย่าอยู่โดยไร้ซึ่งประโยชน์ กินโดยไร้ประโยชน์ นอนโดยไร้ประโยชน์ ตายโดยไร้ประโยชน์ ให้มีสติสังเวชธรรม พากันแสวงหาสัจธรรมในตัวใจของใครของมันหาทางสงบร่มเย็นนิพพานอสังขตธาตุนั้นด้วยเถิด ท่านผู้ดีมีปัญญาทั้งหลาย ธรรมะนี้เป็นเรื่องสงบร่มเย็นนำให้พ้นจากภัยทุกข์เข็ญแท้แล

เปิดจดหมายครูบาบุญชุ่ม ฝากถึงลูกศิษย์ เตือนไม่ให้หลงลืมตัว

วันเวลาผ่านพ้นไป ความเฒ่าเจ็บเป็นตายเราจะผุดขึ้นมา อย่าขุดดินถมหน้าตนเอง อย่าเลี้ยงงูเห่าร้ายไว้ในใจ ให้ห่างไกลจากโลภ โกรธ หลง ตัณหา มานะ ทิฐิ อวิชชา มุ่งแสวงหาสัจธรรม หาทางสงบร่มเย็นนิพพานด้วยเถิด พระนิพพานอยู่ไม่ไกลเมื่อเรารู้จักไว้รู้จักวางใจเรา อันว่าวันเวลาผ่านพ้นไปมันเร็วยิ่งนัก ยิ่งกว่าสายน้ำนิ่ม นี้ก็ครบ 3 ปีแล้วเหลืออีก 1 เดือน 3 วัน มันเร็วยิ่งนัก เราพระครูบาพ่อจะได้ห่างไกลอำลาออกถ้ำไปรู้สึกน่าเสียดายเอ็นดู หนู นก กาดำ มาอยู่กินด้วยกันทุกวัน ทั้งงูหลวงลาย งูปล้องทอง จำจะได้ห่างไกล ให้รู้จักอยู่รู้จักหากินของใครของมันให้มีศีลธรรม ไม่มีเรื่องทุกข์ ให้น้ำตาได้อาบหน้า ให้ไว้ให้วางใจให้ถึงพระนิพพานนะ นก หนู กาดำ อย่าว่ายากสอนยากเหมือนคนให้สงบร่มเย็นใจด้วยเถิด

เปิดจดหมายครูบาบุญชุ่ม ฝากถึงลูกศิษย์ เตือนไม่ให้หลงลืมตัว

เราพระครูบาพ่อได้มาอยู่ภาวนาปฏิบัติธรรมสงบร่มเย็นใจในถ้ำเป็นอันสงบร่มรื่นใจอยู่ด้วยธาตุสภาวะเถื่อนถ้ำน้ำดินหินผาป่าไม้ต้นไม้ดอกไม้มีคุณค่าให้เรา ได้สงบร่มเย็นสัปปายะ ชื่นใจทุกวันเวลาอยู่ด้วยธาตุธรรมสภาวะ ป่าไม้ใบเขียวสดงดงาม ป่ากล้วยห้วยดอยเป็นที่สัปปายะงดงามทุกๆ ทาง มองดูไปในเถื่อนถ้ำป่าไม้สันดอยเป็นอันสัปปายะชื่นใจไว้ทุกๆ ฝ่าย ทุกๆ ทาง อยู่ด้วยนกหนู ตัวไหน่ ไก่ป่า นกยูง ตัวสัตว์ กวางหางยาว เขามากินผลไม้ มีทั้งงูหลวง งูจงอาง งูเห่า งูปล้องทอง มาอยู่ด้วย มีทั้งหมีดำ ฟาน กระรอก ผึ้ง เม่น มารับเอาธาตุเมตตา มีทั้งผีรักษาถ้ำ

ผีห้วยผีดอยมารับเอาธาตุเมตตาสงบร่มเย็น เราพระครูบาพ่อแผ่เมตตา กรวดน้ำให้ทุกๆวัน ปัจจุบันนี้ก็ครบ 3 ปีแล้วเราพระครูบาพ่อจะอำลาออกถ้ำเป็นอันหมองใจเอ็นดูตัวสัตว์ทั้งหลายมาอยู่รับเอาธาตุเมตตาธรรมะสงบร่มเย็น ได้เลี้ยงดูเขาอยู่ทุกวัน ให้อาหารของกินขนมน้ำกินน้ำใช้ เขาได้มีความสุขตัวกายใจร้องก้องในถ้ำทุกวันเสียง ไก่ป่าขันยามเช้ายามค่ำ นกยูงทองร้องอยู่ในป่า เสือก็ร้องคำรามอยู่ในป่า มีทั้งเสียงฟานร้องตามสันดอยเขามารับเอาธาตุเมตตา ได้ภาวนาเมตตาปฏิบัติธรรม เขียนธรรมะ วาดภาพพระพุทธรูป พระธาตุเจดีย์ไว้เป็นพุทธานุสติให้ศรัทธาสาธุชนทั้งหลาย

เราพระครูบาพ่อบุญชุ่มได้มาภาวนาในถ้ำนี้ ได้รู้สัจธรรมสภาวะหลายอย่างหลายประการ สิ่งที่ไม่เคยได้รู้ ไม่เคยได้เห็น ก็ได้รู้ได้เห็นกับตาตนเอง ได้เห็นนิมิตหลายประการไม่สามารถที่จะนำมาเล่าให้ฟังหมดได้ ถ้ามีเวลาจะเขียนธรรมะเป็นประวัติไว้ให้ลูกหลานไตยเราได้รู้ ถ้าไม่มีกุศลอันยิ่งใหญ่ มีศรัทธาอันยิ่งใหญ่ วิริยะอันยิ่งใหญ่ เมตตาอันยิ่งใหญ่ ขันติอันยิ่งใหญ่ จะไม่สามารถอยู่ในถ้ำได้รูปเดียว แล้วผีเขาก็ร้ายมาก พญานาค งูผีเขาตัวใหญ่มาก ตัวเท่าเสาเรือนก็ออกมาหาให้เราได้เห็นกับตาตนเอง ก็ไม่รู้จักกลัวเขาอยู่ที่เดียวกันถ้ำเดียวกัน เหมือนพี่เหมือนน้องกันนั้นแล สัตว์บางชนิดที่ไม่รู้จักว่าเป็นสัตว์อะไรมาหาก็มี

เปิดจดหมายครูบาบุญชุ่ม ฝากถึงลูกศิษย์ เตือนไม่ให้หลงลืมตัว

ปีนี้เต็ม 3 ยิ่งไปใหญ่ ได้เห็นสิ่งที่อัศจรรย์หลายๆ อย่าง เมื่อวันเดือนขึ้น 15 ค่ำ ในเวลาเที่ยงคืนมีงูปล้องทองหลวงมาหาเราหน้าประตูถ้ำแล้วในคืนนั้น ผมเกศาเราได้พันกันไว้เป็นจุกเอง เหมือนผีเขามาพันให้เป็นจุก แล้วนิมิตเห็นผีเขามาถวายภัตตาหารหลายครั้ง แล้วนอนฝันเห็นพระพุทธเจ้ามาเทศน์สั่งสอนธรรมะ ฝันเห็นพระอรหันต์มาเทศน์สั่งสอนธรรมะหลายครั้ง แล้วเมื่อวันเกิดปีนี้อายุครบ 58 ปีเต็ม เราพระครูบาพ่ออยู่กุฏิบนดอยยามเช้าหมอกลงมีฝูงนกประมาณ 30 ตัวบินมาหามี 7 สี สีแดง เขียว เหลือง ดำ ขาว น้ำเงิน หลายสี บินมาจับอยู่ใกล้ๆ เป็นเวลานานพอสมควรแล้วก็บินไป แล้วเมื่อเดือน 8 ขึ้น 1 ค่ำ ลิงตัวใหญ่ตัวหนึ่งมานั่งอยู่ใกล้หน้าประตูถ้ำ แล้วเมื่อเดือน 8 ขึ้น 3 ค่ำนั้น เวลา 03.00 น.ได้ลุกขึ้นมาเข้าห้องน้ำมาเลี้ยงอาหารของกินหนู เวลานั้นได้เห็นงูหลวงลายจงอางเท่าเสาเรือนออกในถ้ำหลวงมา นอนอยู่ใกล้กุฏิในถ้ำเป็นผีพญานาคจำแลงมาหามีเกล็ด 7 สี ทั้งสวยงามและน่ากลัว ถ้าว่ามันจะกินเราพระครูบาพ่อก็ได้ตัวใหญ่มาก เป็นงูที่กินหมูกินสัตว์นั้นแล มาชูคอจ้องมองดูเราพระครูบาพ่อเป็นเวลานานพอสมควร ที่หัวงูนั้นมีหงอนด้วยไม่เคยเห็นงูใหญ่เท่านี้มาสักครั้ง ตั้งแต่เกิดมานี้ ได้เห็นครั้งเดียวนี้เท่านั้น ก็ไม่ค่อยมีความรู้สึกกลัวสักเท่าไร ตัวสัตว์ไม่เหมือนคน เราพระครูบาพ่อได้หยาดน้ำแผ่เมตตาให้งูหลวงนั้นก็เลื้อยเข้าไปในรูถ้ำ แล้วเราพระครูบาพ่อก็ได้มาภาวนาที่กุฏิหน้าถ้ำแผ่เมตตาให้อีกรอบ อันนี้เป็นสิ่งที่แปลกประหลาดอัศจรรย์จริง ไม่เคยได้เห็นสักครั้ง ถ้าเป็นคนขี้กลัว ใจไม่แข็งพอจะต้องเก็บข้าวของหนีลงถ้ำไปแล้ว เราพระครูบาพ่อเทศน์ธรรมะสอนงู แผ่เมตตาให้แล้ว สละชีวิต ถ้ามันมากินก็สละชีวิตไม่วิ่งหนี จะกลัวอะไร ยังนอนอยู่ที่เดิมนั่นแล

ขออธิษฐานส่งเมตตาจิต ให้พรทุกผู้ทุกคน ให้อยู่ดีมีความสุข เจริญรุ่งเรือง มีความสงบร่มเย็น ทั้งในโลกมนุษย์ และผี เทวดา ตราบถึงพระนิพพานอันประเสริฐนั้น ให้เหมือนดั่งคำปรารถนานี้ด้วยเทอญ

เปิดจดหมายครูบาบุญชุ่ม ฝากถึงลูกศิษย์ เตือนไม่ให้หลงลืมตัว

จดหมายจากถ้ำ “ครูบาบุญชุ่ม ญาณสํวโร” เตือนคนไทยทั้งประเทศ

Leave a Reply

Your email address will not be published.